خدايا...
اندك تحمّلي ، تا هضم كنم آنچه پيرامونم اتفاق مي اُفتد ،
اندك تمركزي ، تا ثابت قدم شوم در مسيري كه در آن پا نهادم ،
اندك آرامشي ، تا مطيع و معطوف خودت باشم،
محفوظ دار مرا از خود بزرگ پنداري، نگذار دلي كه بايد جاري و ساري تو باشد جايگاه كِبر و غرور من شود.
خدايا....
مرا ببخش بخاطر تمام دَرهايي كه كوبيدم و خانه تو نبود.
"سهیل تو فراموش نكن"